رفتن رسیدن است!

این شهر پر است از پیاده روهاییکه روزی چندبار،تصویر مشمئزکننده حقیقت تلخ "بودن" راروی تنهایی ات بالا می آورند...پر است از بن بست هایی با دیوارهای آجری بلندکه مدفن هزاران ته سیگار خاموش نشده است...این شهر...این شهر لعنتی...که پر است از چهارراه ها و چراغ هایی همیشه قرمز...و استیصال چشم های ملتمسهمگام با قانون جنگل...که لحظه انتظار است برای هجوم بردن...که خط قرمزها را که به صفر برسانیبه تو رفتن رسیدن است!...

در اقتصاد چیزی به اسم نقطه تعطیل صنعت داریم.آنجا که اگر یک شرکت در بلندمدت زیان بدهدبه نقطه ی تعطیلی میرسد و اگر تعطیل نشودسرمایه اولیه هم از بین می رود.در دنیای آدم ها نیز همین قاده صدق می کند...اگر میبینید در بلندمدت روحتان تحلیل می رود،دچار زیان بلندمدت شده اید ورابطه شما به نقطه ی تعطیلی رسیده است.پس درنگ نکنید و نگذارید سرمایه وجودیتان هماز دست برود!یادم می آید موقع به میان آمدن این رفتن رسیدن است!...